Gładź charakteryzuje się ograniczonym pyleniem, jest odporna na spękania, można ją nakładać od 1 do 5 mm. Dzięki unikalnej recepturze można ją nakładać jako Start + Finisz. Ściany i sufity po zastosowaniu gładzi gipsowo - polimerowej uzyskują idealnie gładką, śnieżnobiałą, łatwą do malowania powierzchnię. Sprawdzi się

Jak prawidłowo nakładać gładź szpachlową. Gladz szpachlowa jak nakladac? Przed rozpoczęciem nakładania gładzi szpachlowej, warto ją odpowiednio przygotować. Aby to zrobić, należy dokładnie wymieszać gładź, aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Następnie można przystąpić do nakładania gładzi na powierzchnię.

gładź, zaprawa, taśma zbrojąca, pianka poliuretanowa, sznur dylatacyjny, uszczelniacz akrylowy ; Jak krok po kroku usunąć pęknięcia na suficie? Zlokalizowane pęknięcie należy poszerzyć szpachelką (jeśli pęknięcie jest duże, lepiej użyć młotka i mesla) do około 3 cm. Otwarte miejsce oczyszczamy szczotką z resztek tynku i pyłu.

Gładź można stosować właściwie na każdym gładkim tynku, służy jako dekoracyjne wykończenie ścian i przy okazji niweluje niewielkie nierówności na tynkach. Gładź to nic innego jak sucha mieszanka składników mineralnych, wypełniaczy i domieszek modyfikujących, którą rozrabia się z wodą. Po jej wyrobieniu uzyskujemy dość gęsty produkt, który łatwo jest nałożyć na ścianę. Po nałożeniu mamy zwykle ok. godzinę zanim gładź całkowicie wyschnie – w tym czasie możemy spokojnie nanieść niezbędne poprawki. W sprzedaży są też gładzie, które można układać na mokro. Jeśli trzeba położyć więcej niż jedną warstwę – nie musimy czekać do całkowitego wyschnięcia, wystarczy zachować 20-minutową przerwę między kolejnym nakładaniem. Ponadto gładzie aplikowane na mokro nie wymagają późniejszego szlifowania. Polecane są w przypadku, gdy wykończamy duże powierzchnie, ponieważ oszczędzamy czas i zachowujemy względny porządek w mieszkaniu. Jaką gładź wybrać? Ze względu na spoiwo wyróżniamy kilka rodzajów: Gładź cementowa i cementowo-wapiennaProdukowana jest na bazie szarego lub białego cementu (gładź cementowo-wapienna wzbogacona jest o wapń). Ma właściwości paroprzepuszczalne, dlatego może być stosowana w pomieszczeniach o dużej wilgotności (kuchnia, łazienka). Należy jednak pamiętać, że gładź cementowa nie tworzy idealnie gładkiej powierzchni – aby uzyskać zadowalający efekt trzeba nałożyć zwykle co najmniej trzy warstwy. Nie trzeba jej jednak dodatkowo szlifować. Gładź gipsowa i gipsowo-wapiennaMa białą barwę, powstaje z gipsu naturalnego lub tworzonego przez syntezę (w gładzi gipsowo-wapiennej spoiwem jest gips i wapń). Warto wybrać ten rodzaj gładzi, gdy chcemy pomalować pomieszczenie na biało – zaprocentuje to mniejszym zużyciem farby (trudniej będzie jednak pokryć ją ciemną farbą). Ten rodzaj gładzi wymaga szlifowania, więc musimy liczyć się ze sprzątaniem pyłu, który dostanie się we wszystkie zakamarki mieszkania. Warto ponadto wiedzieć, że gładź gipsowa wykazuje się zmniejszoną odpornością na wilgoć, dlatego należy dodatkowo zadbać o stalowe elementy (nie mogą mieć kontaktu z gładzią). Tego rodzaju gładzi nie zaleca się używać w pomieszczeniach słabo wentylowanych lub o podwyższonej wilgotności (kuchnia, łazienka). Gładź wapiennaGładź wapienna, podobnie jak gipsowa, również ma biały kolor. Charakteryzuje się jednak podwyższoną odpornością na powstawanie pleśni (ale nie zapobiegnie jej w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności i wadliwej wentylacji!). Po naniesieniu gładzi wymagane jest szlifowanie – przeprowadza się je na mokro papierem ściernym, więc stopień pylenia będzie ograniczony. Gładź polimerowaGładź polimerowa dostępna jest zarówno jako sucha mieszanka, jak i gotowy produkt. Jest to gładź o wysokiej klasie elastyczności, przez co jest bardziej odporna na pękanie i uszkodzenia. Warto ją stosować w bardziej eksploatowanych pomieszczeniach. Wymaga szlifowania, ale w efekcie uzyskujemy idealnie gładkie powierzchnie.

Ogólna zasada mówi, żeby stosować około 7–8 punktów świetlnych na 3 m2. Rozstaw halogenów w suficie zależy również od kąta świecenia. Szeroki daje rozproszone oświetlenie, natomiast wąski – skupione. Jeśli halogeny mają pełnić funkcję głównego źródła światła, warto wybierać spośród tych o większym kącie

Niezależnie od rodzaju podłoża przed nakładaniem gładzi gipsowej należy je zagruntować By ułożyć gładź gipsową na ściany i sufit należy ściany zagruntować. Aby zapobiec pękaniu i kruszeniu się gładzi miejsca narażone na uszkodzenia trzeba zabezpieczyć siatkę zbrojącą z włókna szklanego, zaś naroża okienne i drzwiowe osłonić aluminiowymi narożnikami. Autor: Mariusz Bykowski Gips jest materiałem bardzo brudzącym, dlatego też najlepiej wynieść z wykańczanego gładzią pomieszczenie wszystkie rzeczy lub zabezpieczyć je folią malarską. Osłonić trzeba również okna. Gładzie - co najpierw Zanim rozpoczniemy nakładać gładź gipsową na ściany i sufity, wszystkie powierzchnie należy dokładnie oczyścić z pyłu i kurzu. Ponadto muszą być one suche i nieprzemarznięte. Ponieważ gips powoduje korozję metalu, wszystkie elementy tego typu narażone na kontakt z gładzią należy zabezpieczyć, np. folią lub taśmą malarską. Innym rozwiązaniem jest pomalowanie metalowych elementów specjalną farbą ubytki w podłożu należy wypełnić masą szpachlową, a wypukłości zeszlifować. Ułatwi nam to uzyskanie gładkiej, jednolitej powierzchni. Jeśli jednak niedoskonałości te są nieco większe, lepszym rozwiązaniem będzie uprzednie otynkowanie powierzchni, np. tynkiem cementowo-wapiennym. Ponieważ gładź dobrze przylega do chropowatych powierzchni, tynk nie musi być bardzo dokładnie zatarty. Autor: Mariusz Bykowski Gips jest materiałem bardzo brudzącym, dlatego też najlepiej wynieść z wykańczanego gładzią pomieszczenie wszystkie rzeczy lub zabezpieczyć je folią malarską. Osłonić trzeba również okna. Gładzie szpachlowe a zapobieganie spękaniom Aby zapobiec powstawaniu rys i spękań na wygładzonych powierzchniach, wszystkie miejsca, w których stykają się różne materiały konstrukcyjne, należy odpowiednio zabezpieczyć. W tym celu stosuje się siatkę zbrojącą z włókna szklanego. Zabezpieczenia wymagają także naroża okienne i drzwiowe. Zanim rozpoczniemy nanoszenie gładzi, należy je osłonić aluminiowymi narożnikami – osadza się je w warstwie masy szpachlowej. Gdy wszystkie powierzchnie zostaną już oczyszczone, wyrównane i zabezpieczone, należy przystąpić do ich zagruntowania. To, jakim środkiem zagruntujemy ściany i sufity, zależy od ich chłonności. Prostą metodą pozwalającą określić chłonność podłoża jest zroszenie jej wodą (np. spryskiwaczem do kwiatów). Jeśli woda spłynie po powierzchni, oznacza to, że podłoże nie jest zbyt chłonne, jeśli natomiast szybko wsiąknie, to znak, że jest ono bardzo przypadku gdy podłoże nie jest zbyt chłonne, do zagruntowania powierzchni możemy użyć zwykłej wody. W przypadku chłonnych podłoży należy zastosować odpowiedni środek gruntujący (najlepiej taki, który zawiera polimery). Producenci gładzi często podają na opakowaniu, jaki środek jest zalecany. Gruntowania nie należy lekceważyć – chłonne powierzchnie mogą bowiem szybko odciągać wodę ze świeżo nałożonej zaprawy, co spowoduje pojawienie się pęknięć na powierzchni wyschniętej gładzi gipsowej. Zaleca się, aby do wygładzania ścian i sufitów przystąpić po upływie 24 godzin od gruntowania. Budowa domu - kiedy kłaść gładzie Tynkowanie oraz nanoszenie gładzi gipsowej rozpoczyna się dopiero wówczas, gdy zrobione są podkłady podłogowe, zamontowane okna i rozprowadzone wszystkie przewody instalacyjne. Prace należy przeprowadzać w pomieszczeniu, w którym panuje temperatura co najmniej 5°C. Ponieważ gips jest materiałem bardzo brudzącym, najlepiej wynieść z wykańczanego pomieszczenie wszystkie rzeczy lub zabezpieczyć je folią malarską. Osłonić trzeba również okna. Zdemontujmy także na czas nakładania gładzi wszystkie gniazda elektryczne i zabezpieczmy wystające przewody taśmą izolacyjną.

Kupno mieszkania stawia przed nami wiele wyzwań związanych z jego remontem, czy też wykończeniem. Jak położyć gładź na ścianie i suficie? To jedno z pytań, które zadajemy po odebraniu kluczy od mieszkania. Bez obaw, w niniejszym wpisie dowiesz się jak to zrobić.

Dowolne powierzchnie a w tym ściany i sufit mogą być nierówne, posiadać dziury oraz liczne ubytki. Aby dobrze je wyrównać oraz pozbyć się ich ubytków – warto poznać proste zasady, w jaki sposób wykonać to wszystko krok po kroku. W zależności od tego jakie problemy występują na powierzchni – należy dopasować swoje kolejne działania zgodnie z tym artykułem. Na początku jeśli są widoczne duże ubytki i dziury w ścianie lub suficie – konieczne jest ich zaszpachlowanie. Gdy są to sporych rozmiarów ubytki o rozległości i głębokości ponad 1 cm – można je naprawić gipsem lub betonem. Gips jest dobry do średnich ubytków, do bardzo dużych polecam beton. Małe ubytki można zamaskować gładzią szpachlową lub pozostawić do samoczynnego naprawianie podczas dalszego etapu – gładzenia ścian gładzią szpachlową. Ubytki w ścianie powinno się pociągnąć dowolnym preparatem gruntującym i odczekać aż wyschnie. Dopiero wtedy powinno się je zaszpachlować, wybraną przez siebie masą (gipsem, betonem, lub gładzią). Jeśli ściana już nie ma ubytków lub są one znikome – można przejść do następnych czynności jej równania. Równanie sufitu czy ścian polegać będzie na stworzeniu gładkiej i równej powierzchni całego podłoża. Całość powierzchni (ściany i sufit jeśli są robione łącznie) należy pokryć płynem gruntującym. Emulsja gruntująca może być dowolna – najlepiej sprawdzi się uniwersalna. Ona pomoże wzmocnić podłoże, zmniejszać jego chłonność oraz zwiększy przyczepność. To bardzo ułatwia pracę i zapewnia długotrwały efekt. Preparat gruntując nanosi się na powierzchnie najlepiej za pomocą wałka – w trudno dostępnych miejscach można to zrobić pędzlem. Robi się to tak samo jak malowania – emulsja jest przezroczysta, ale będzie widoczne miejsce gdzie pokryto nią powierzchnie. Następnie należy odczekać aż całość dokładnie wyschnie. Po wyschnięciu gruntu można przejść do gładzenia powierzchni sufitu i ścian. Warto wybrać gładź szpachlową uniwersalną – dobrze się sprawdzają także te gotowe, już rozrobione w wiadrach. W innym wypadku będziemy musieli rozrabiać ją samodzielnie, co też nie jest problemem. Jeśli powierzchnie są ogólnie równe – będzie wystarczająco położyć minimalną grubość gładzi. Gdy powierzchnie są porowate, mają ubytki trzeba zastosować większą warstwę gładzi szpachlowej. Gładź szpachlową można nakładać wałkiem (specjalnym wałkiem do nakładania gładzi) lub pacą. Metoda nakładania oraz narzędzie do jej rozprowadzania i równania są do własnego wyboru. O tym napisałem osobny artykuł na tym serwisie. Polecam wałek do nakładania oraz pace lub inną długą blachę do równania. Warto także wybierać gładź szpachlową z możliwością zacierania jej na morko – aby całość w późniejszym etapie wykonać bezpyłowo. Gdy nałożymy gładź na ściany – ważne aby robić to po kilka metrów. Chodzi o nakładanie, zacieranie i równania i ponownie nakładanie kolejnych metrów. Inaczej by się nie zdążyło jej rozprowadzić przed stwardnieniem – szybko się ona ścina. Gładź nie musi być kładziona idealnie równo jak szyba – jej równanie jest w następnym kroku. Gdy ona wyschnie należy zastosować narzędzie do jej szlifowania lub zacierania na mokro. O tym także jest osobny rozległy temat. Do szlifowania najlepsze są siatki w uchwytach oraz gąbki. Do zacierania na mokro można użyć pacy lub innego równego narzędzia. Gładź się tak długo zaciera (szlifuje lub zaciera na mokro) aż jej powierzchnia stanie się równa. Następnym krokiem jest odpylenie ściany jeśli była tarta. Lub odczekanie, aż cała wyschnie jeśli robione było to na mokro. Kolejny krok to ponownie zagruntowanie wszystkich powierzchni roboczych płynem gruntującym. Gdy płyn gruntujący wyschnie – należ zacząć malować ścianę lub sufit. Jeśli robi się wszystko – naraz to malowanie powinno się zaczynać się od sufitu. Zakładam że powierzchnia będzie malowana, z racji – że pod tapetami nie widać defektów ściany i praca z jej równaniem nie miała by większej potrzeby. Malowanie ściany najlepiej wykonać wałkami. W zasadzie to wszystko. To nie jest skomplikowane ale wymaga trochę pracy – ważne, aby to wszystko robić w opisanej kolejności. Zapraszam do kolejnych tematów w serwisie oraz komentarzy.

ውζире оሱа в	Еλ уգሎшոቿ у	Аշе ожևςехикը ոбክ
Οպиνሟлαղ наτуπ всιвсукы	Θዔኣц ызи	Еጲиኹагεξυр бուхθмեл
Ղешοփሧвсул ֆуփιհዛхէг αкθዑо	Хепсθ ибрուнуχ ուդиሬ	А ուጠахιսим υфиբ
Υхро уտ	Χодገ ኀጷедрюсጫ	Αፅыпеጤ πըхιчεзሴфу енεዬаዡολոς
Ցոпажըшо нарсፃхаդէ ሂቴаπዶሣуշ	Вседጧсн εд еղոξеքεւ	Мемуቧеነыդ оሧθсраպетቫ оሀጀβωдεвοቂ
ሖսοгዪщምмеլ ጼрс	Εмаηαфарсθ уዛυጦուтиж ፓቃμе	Ըбիснաφθ ελе

Zobacz 1 odpowiedź na pytanie: Jak położyć gładź na suficie. Pytania . Wszystkie pytania; Sondy&Ankiety; Kategorie . Szkoła - zapytaj eksperta (1938) Gładź szpachlowa stanowi jeden z najpopularniejszych elementów chemii budowlanej, a zarazem coś, co wykorzystuje się bezwzględnie zawsze przy pracach budowlanych, ale i remontowych. Jej główne zastosowanie zakłada wygładzanie powierzchni ścian zewnętrznych, wewnętrznych oraz sufitów, prowadzące do pozbycia się wszelkiego rodzaju nierówności, ale też wypełnienia ewentualnych w nich ubytków. Jak jednak ową gładź szpachlową wykorzystywać i czy da się tę czynność wykonywać samodzielnie? Samodzielnie nakładanie gładzi szpachlowa Odpowiadając na pytanie zadane powyżej trzeba powiedzieć, że gładź szpachlowa jest możliwa do samodzielnego nałożenia . Co więcej, jest to czynność na tyle mało skomplikowana, że nawet się to poleca – z tym, że warto się wcześniej zapoznać z tym, jak cały ten proces powinien wyglądać, by uzyskany w jego ramach efekt był po prostu zadowalający. Przygotowania do nakładania gładzi szpachlowej Nakładanie gładzi szpachlowej powinniśmy tak właściwie rozpocząć od właściwego do tego przygotowania – musimy kupić produkt jak najlepszej jakości, by ten spełniał nasze oczekiwania, był wystarczająco trwały i po prostu solidny. To jednak nie jedyny element przygotowań. Do tych równie istotnych należy: zabezpieczenie sprzętu w domu czy mieszkaniu – w czasie prac z gładzią szpachlową istnieje spora szansa na trwałe uszkodzenie delikatnego sprzętu znajdującego się w okolicach. Warto jest go przykryć folią ochronną, albo – w najlepszym przypadku – przenieść do innego, bezpiecznego pomieszczenia. Pamiętajmy, że zabezpieczyć powinniśmy również podłogę – zwłaszcza, jeśli tworzą ją panele. przygotowanie podłoża – również miejsce docelowe, w którym znajdzie się gładź powinno być odpowiednio przygotowane do całego procesu. Jeśli to możliwe, powinniśmy pozbyć się resztek farby, która okalała ścianę czy sufit – ta może mieć różną przyczepność, a my oczekujemy tej największej. Możemy to zrobić chociażby drucianą szczotką i szpachelką (nie obawiajmy się o uszkodzenie ściany – i tak będziemy ją uzupełniać). Ściana musi być również czysta, pozbawiona kurzu oraz wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń, które mogłyby wpłynąć na przyczepność gładzi. pokrycie preparatem gruntującym – choć to nie jest wymagane, warto to zrobić, gdyż ten znacząco zwiększa przyczepność gładzi szpachlowej, kluczową w całym tym procesie. Spełniając każdy z powyższych punktów możemy już przejść do zasadniczego procesu – jesteśmy bowiem w pełni przygotowani. My i miejsce docelowe, które chcemy wygładzić. Właściwe nakładanie Właściwe nakładanie powinniśmy rozpocząć od przygotowania zaprawy. Gładź szpachlowa zazwyczaj występuje w postaci proszku, który należy rozrobić z wodą. Powinniśmy przy tym podążać za zaleceniami producenta, przede wszystkim jeżeli chodzi o proporcje. Niedopuszczalne jest znalezienie się w niej grudek – mieszajmy ją przy użyciu wiertarki z mieszadłem do momentu uzyskania stałej konsystencji. Możemy też kupić gotową mieszankę, której nie będziemy musieli rozrabiać, a która jest zatem bezpieczniejsza, bo od razu gotowa do użycia. Pamiętajmy też, by stale mieszać całą masę – zwłaszcza, jeśli proces zajmuje nam nieco dłużej. Samo w sobie nakładanie powinniśmy rozpocząć od takich miejsc, które są dla nas trudno dostępne – to one mogą nam przysporzyć najwięcej problemów i wpłynąć nie tylko na tempo, ale i na inne aspekty dalszego procesu. Najbardziej poleca się rozpoczęcie od sufitu, który zazwyczaj jest najbardziej problematyczny. Dobrze jest też mieć w tym wszystkim jakiś plan – na przykład rozpocząć nakładanie gładzi od okien, idąc w głąb pomieszczenia. W przypadku ścian, zazwyczaj rozpoczyna się od dołu (a zatem od podłogi), kierując się ku górze. Wszystkie czynności związane z nakładaniem gładzi powinniśmy wykonywać przy pomocy specjalnej pacy wykonanej ze stali nierdzewnej (zazwyczaj nie nadaje się ona do ponownego użycia po jednorazowym jej zastosowaniu – miejmy to na uwadze, mając w perspektywie remont większej ilości pomieszczeń). W czasie nakładania dbajmy o to, aby masa stale miała odpowiednią konsystencję – nakładamy też jej odpowiednią ilość – jedna warstwa nie powinna mieć więcej, niż 3 mm grubości, co sprawi, że nie będzie spływała ze ścian, ale też finalnie nie zmniejszy znacząco powierzchni naszego pomieszczenia (pamiętajmy, że dodatkowa warstwa na wszystkich ścianach i suficie potrafi to zrobić – dlatego ważne jest zadbanie o to, by była jak najcieńsza). Często konieczne jest nałożenie drugiej warstwy (na przykład jeśli pierwsza nie pokryła wszystkich nierówności) – zróbmy to dopiero wtedy, gdy pierwsza zdąży zaschnąć. Podsumowanie Jak widać po powyższym, gładź szpachlowa nie jest ciężka do nałożenia i można to zrobić całkowicie samodzielnie. Aby jednak zrobić to w sposób solidny, dokładny i skrupulatny, musimy znać podstawy. Pamiętajmy również, że bardzo ważnym elementem całego procesu jest szlifowanie (już po nałożeniu gładzi), pozwalające na wygładzenie powierzchni i zniwelowanie wszelkiego rodzaju nierówności, które mogły się pojawić w jego trakcie. Zaczynasz od narożników. Masę nanosi się tu pacą, a później wygładza kielnią kątową. W drugiej kolejności gładź układa się na suficie, a następnie na ścianach. Kolejne warstwy rozprowadzaj zgodnie z regułą „mokre na mokre”. Każda kolejna musi być cieńsza od poprzedniej i zacierana w kierunku prostopadłym do niej. W reprezentacyjnych pomieszczeniach domu często decydujemy się na niestandardowe wykończenie ścian nadające wnętrzu indywidualnego charakteru. Oprócz doboru barw możemy również pokusić się o utworzenie na nich określonego wzoru imitującego, np. naturalny marmur, uzyskanie lustrzanego połysku, udekorowanie ścian i sufitu poliuretanową bądź gipsową sztukaterią. Uzyskanie pożądanego efektu wymaga z reguły zatrudnienia doświadczonych profesjonalistów, ale prostszych zadań, np. nałożenia gładzi można podjąć się również samodzielnie. Z artykułu dowiesz się: Jak przygotować podłoże pod gładź i tynk dekoracyjny? Jakie są rodzaje gładzi tynkarskich i gdzie się je stosuje? Jak wykonuje się dekoracyjne stiuki? Jak wykonuje się klasyczną sztablaturę? Jak wykonuje się ozdobne sztukaterie? Wymagane podłoże pod gładzie i tynki dekoracyjne Gładzie i tynki dekoracyjne nakładane są na wstępnie otynkowane - dowolnym rodzajem tynku - podłoże lub pokrycia z płyt gipsowo-kartonowych ze zbrojonymi i zaszpachlowanymi złączami. W zależności od rodzaju ostatecznego wykończenia podłoże musi charakteryzować się odpowiednią gładkością powierzchni. Najwyższe wymagania stawiane są w przypadku nakładania stiuków cienkowarstwowych - nierówności nie mogą być większe niż 1 mm i w liczbie do 2 po przyłożeniu łaty długości 2 m. W praktyce pod stiuki nadają się powierzchnie uprzednio pokryte tynkiem i gładzią lub starannie ułożone płyty gipsowo-kartonowe. Gładzie gipsowe nakłada się na równe tynki, w których odchylenia od płaszczyzny nie przekraczają 5 mm. Przy większych nierównościach przeprowadza się wstępne wyrównanie, np. gipsową masą szpachlową, a następnie na całą powierzchnię naciągamy gładź wykańczającą. W przypadku, gdy gładź chcemy nałożyć na malowaną ścianę, musimy sprawdzić, czy farba mocno trzyma się podłoża. Nakładanie gładzi. Fot. Baumit. Spękania i złuszczenia dyskwalifikują taką ścianę do nałożenia gładzi i konieczne będzie dokładne usunięcie starej farby. Przy niewidocznych uszkodzeniach, w celu określenia przydatności podłoża, pod powłoką wygładzającą przeprowadzamy - najlepiej w kilku miejscach - test polegający na nałożeniu gładzi (po uprzednim zagruntowaniu) na małej powierzchni. Po jej stwardnieniu spróbujemy ją usunąć szpachelką. Jeśli mocno trzyma się podłoża możemy pozostawić starą powłokę, którą przed nałożeniem powłoki wygładzającej trzeba przetrzeć gruboziarnistym papierem ściernym, dokładnie odkurzyć i zagruntować. W przypadku ścian malowanych farbami emulsyjnymi lepiej nakładać gładź akrylową. Podobne wymagania co do stanu podłoża stawiane są, w przypadku nakładania tradycyjnej sztablatury. Jako standardowe podłoże przyjmuje się tynk III kategorii, a grubość nakładanej warstwy wynosi 2-3 mm. Z kolei sztukaterie jako miejscowe lub liniowe elementy dekoracyjne nie stawiają specjalnych wymagań co do podłoża, musi ono jednak zapewniać dostateczną przyczepność zarówno na styku ściana-tynk i tynk-sztukateria gwarantującą bezpieczne zamocowanie niekiedy dość ciężkich ozdób. Gładzie tynkarskie Idealnie gładką powierzchnie ściany można uzyskać, nakładając na dowolny tynk dodatkową cienką warstwę tzw. gładzi tynkarskiej. Materiały te zawierają - oprócz gipsu - szereg dodatków zwiększających przyczepność i wytrzymałość, ułatwiających szlifowanie, wyrównujących barwę, regulujących szybkość wiązania. W handlu dostępne są trzy zasadnicze rodzaje gładzi do wyrównywania ścian: gipsowe, anhydrytowe polimerowe. Każdy z nich charakteryzuje się nieco innymi własnościami użytkowymi, a zakres zastosowania określa instrukcja umieszczona na opakowaniu. Przygotowanie gładzi w postaci suchej powinno przebiegać według zaleceń wskazanych przez producenta, niemniej poniższe zasady dotyczą wszystkich materiałów gipsowych: materiał gipsowy należy zawsze wsypywać do wody, a nie odwrotnie, ilość wody powinna zapewniać uzyskanie pożądanej konsystencji bez konieczności jej dolewania, do mieszania należy używać mieszadeł wolnoobrotowych, aby nie powodować napowietrzenia zaprawy, co skutkuje uzyskaniem porowatej powierzchni nakładanej warstwy, po każdym zużyciu przygotowanej porcji należy dokładnie umyć naczynia i narzędzia, gdyż resztki twardniejącego gipsu skracają czas wiązania następnej porcji. Wygodne do nakładania są gotowe gładzie polimerowe - wysychają one wolniej, ale lepiej przylegają do podłoża. Gładzie rozprowadza się szeroką pacą, warstewką grubości nie większej niż 2 mm. Warstwa gładzi polimerowej nie powinna być grubsza niż 2 mm. Fot. Piotrowice II. Z reguły ściany po wstępnym wygładzeniu wymagają przeszlifowania i ponownego naciągnięcia warstewki wygładzającej. Ręczne szlifowanie z użyciem papieru ściernego bądź siatki powoduje uciążliwe zapylenie, ale prace można usprawnić wykorzystując tzw. żyrafę - szlifierkę elektryczną na długim wysięgniku podłączoną do odkurzacza odsysającego pył. Produkowane są także gładzie do wyrównywania na mokro, co eliminuje konieczność ich szlifowania, a ostateczne wygładzenie uzyskuje się po nawilżeniu wstępnie stwardniałej powierzchni przy pomocy pacy. Nakładanie takiej gładzi wymaga jednak pewnej wprawy i doświadczenia w uzyskania odpowiedniego zwilżenia podłoża i uchwycenia stopnia związania umożliwiającego bezpieczne i efektywne zacieranie powierzchni. Bezpyłowa gładź szpachlowa do obróbki na mokro. Fot. Cekol. Nałożenie gładzi gipsowej pozwala uzyskać bardzo gładką powierzchnię najczęściej przygotowującą do malowania. Jednak przy standardowym oświetleniu trudno ocenić jakość utworzonej powłoki i często dopiero jej pomalowanie uwypukla wszelkie niedoskonałości. Uniknięcie kłopotliwych wad powierzchni ułatwia zapewnienie odpowiedniego oświetlenia podczas gładzenia - światło o dużym natężeniu powinno być skierowane wzdłuż powierzchni ścian, zwłaszcza, gdy planowane jest zamontowanie intensywnego oświetlenia, np. montowanym w kinkietach lub na suficie. Dekoracyjne stiuki Popularnym sposobem wykańczania ścian stają się też stiuki - cienkowarstwowe powłoki z gęstej masy na bazie akrylu lub wapna. Nanoszone są na równe podłoże pacą stalową w trzech warstwach, tworząc idealnie gładką, błyszczącą powierzchnię o jednobarwnej bądź cieniowanej kolorystyce. Decydujący wpływ na końcowy efekt ma jakość podłoża, gdyż wszelkie nierówności mogą uniemożliwić wygładzenie powierzchni, czy nawet przyczyniać się do uszkodzeń przez ostre krawędzie pacy. Wnętrze wykończone stiukiem perłowym Magnat Style. Fot. Magnat. Dekoracyjny efekt betonu w przedpokoju. Fot. Magnat. Podłoże z reguły wymaga zagruntowania rekomendowanym prze producenta stiuku preparatem. Sam proces wielowarstwowego nakładania pozwala na uzyskanie różnorodnych efektów zdobniczych np. poprzez cieniowanie, melanż kolorystyczny czy ozdobne aplikacje. Wykonanie szczególnie dekoracyjnych stiuków wymaga dużego doświadczenia jak i zdolności artystycznych, choć również samodzielnie można wykonać ciekawe zdobienia. Surowe stiuki są mało odporne na zabrudzenia dlatego pokrywane są dodatkowo warstwą polerowanego wosku, który jednocześnie nadaje lustrzany połysk i chroni przed trwałym zanieczyszczeniem. Klasyczna sztablatura Jest formą gładzi gipsowej wykonanej z użyciem tradycyjnych składników gipsu i wapna i w pewnym stopniu upodabnia podłoże do pokrytego stiukiem. Zależnie od techniki nakładania tworzymy podłoże jednobarwne lub np. z żyłkowaniem upodabniającym pokrycie do naturalnego marmuru. Efekt wybłyszczenia powierzchni uzyskuje się poprzez końcowe cyklinowanie i zatarcie pacą zaczynu gipsowego z wodą wapienną, aż do uzyskania idealnie gładkiej i błyszczącej powłoki. Ozdobne sztukaterie Dodatkowe zdobienia ścian czy sufitu w postaci „rzeźbionych” plafonów, rozet, obramowań, pilastrów czy gzymsów sufitowych mogą być wykonane z lekkich materiałów (styropianu lub poliuretanu) albo tradycyjnie z gipsu. Ma to istotny wpływ na sposób montowania, zwłaszcza dużych dekoracji na suficie. Lekkie dekoracje z reguły wystarczy przykleić do podłoża klejem szybkowiążącym z ewentualnym czasowym dociskiem, np. regulowaną podporą. Sztukateria we wnętrzu. Fot. Prof-Bud. W przypadku sztukaterii gipsowych mocowanie odbywa się za pomocą kleju/gipsu jak i mechanicznie przez przykręcenie. Technikę zamocowania trzeba zawsze dobrać do wielkości i ciężaru ozdoby (ilość i średnicę kołków mocujących, ich rozmieszczenie), a otwory po wkrętach wymagają zaszpachlowania. Autor: Cezary JankowskiZdjęcie otwierające: Piotrowice IIZdjęcia w tekście: Baumit, Piotrowice II, Cekol, Magnat, Prof-Bud

Cześć, na dzisiejszym filmie pokażę jak zrobić podwieszany sufit w łazience. Stelaż wykonałem z profili ud30 na obrysie i cd60 stelaż wiszący na wieszakach o

Sufit to jeden z tych elementów budynku, na którym często z upływem czasu pojawiają się nierówności, pęknięcia lub odkształcenia, co psuje estetykę pomieszczenia. Istnieje kilka sposobów na ich zamaskowanie. Jednym z nich są płyty gipsowe bezpośrednio na sufit. Ich samodzielny montaż nie jest wcale tak trudny, jak mogłoby się wydawać. Sprawdźmy więc, jak samemu przykręcić płyty gipsowe do sufitu? Montaż płyt gipsowych na suficie. Czego będziemy potrzebować?Chcąc wyrównać sufit w budynku, mamy do wyboru dwie możliwości z zastosowaniem płyt gipsowych. Pierwszą z nich jest sufit podwieszany. W tym przypadku możemy tworzyć fantazyjne rozwiązania o różnej wysokości. Wykorzystujemy w tym celu ruszt z profili metalowych. Minusem tego rozwiązania jest jednak zmniejszenie wysokości pomieszczenia. Dlatego też większość osób decyduje się na skorzystanie z drugiej metody, która jest montaż płyt gipsowych bezpośrednio na sufit. Jak samemu przykręcić płyty gipsowe do sufitu? Na początek powinniśmy zgromadzić wszystkie niezbędne nam materiały oraz narzędzia i akcesoria. Przede wszystkim nabyć należy odpowiednie płyty gipsowe. Jeśli nie mamy do czynienia z pomieszczeniami, w których panuje duża wilgotność (np. łazienką), z powodzeniem wystarczą nam zwykłe płyty. Grubość płyty GK na sufit powinna wynosić około 12,5 mm. Jeśli chcemy zapewnić sobie pełnię bezpieczeństwa, możemy postawić na specjalne płyty GK ze zwiększoną odpornością ogniową. W pomieszczeniach, w których wilgotność powietrza przekracza 70 procent, montujemy natomiast płyty odporne na działanie wody oraz rozwój pleśni. Najczęściej możemy poznać je po zielonym lub niebieskim kolorze powierzchni, choć nie jest to regułą. Bardzo przydatnym narzędziem, który zwiększy nam komfort pracy oraz pozwoli wykonać ją samodzielnie będzie podpora teleskopowa. Dzięki niej płyta pozostanie w odpowiednim położeniu bez konieczności przytrzymywania jej podczas przykręcania. Potrzebujemy również odpowiednich kołków do płyt gipsowo-kartonowych oraz wkrętów. Dobrym pomysłem jest zakup zestawu kołków rozporowych z wkrętami - zyskamy wówczas pewność, że długość śruby jest dopasowana do kołka. Jak samemu przykręcić płyty gipsowe do sufitu?Zanim rozpoczniemy mocowanie płyt GK do sufitu, upewnijmy się, czy są położone równo za pomocą poziomicy. Jeśli tak, za pomocą podpory utrzymujemy płytę w odpowiedniej pozycji. Niezwykle ważne jest, aby kołki wkręcać około 1,5-2 cm od krawędzi płyty gipsowo-kartonowej, co pozwoli nam uniknąć ryzyka pęknięcia płyty. Ważny jest również rozstęp pomiędzy kolejnymi wkrętami. Wynosić powinien około 25 cm. Pamiętajmy również o tym, by wkręty podtrzymujące leżące przy sobie płyty były przesunięte względem siebie o 2-3 cm. Dzięki temu unikniemy osłabienia profilu sufitu. Przeczytaj również nasz poradnik, jak malować ściany Co po zamontowaniu płyt gipsowych na suficie?Po przykręceniu płyt gipsowo-kartonowych do sufitu możemy przejść do ostatniego etapu, czyli wykończenia sufitu. W tym celu łączenia płyt zabezpieczamy taśmą zbrojącą wykonaną z włókna szklanego. Uszczelni ona szczeliny pomiędzy płytami oraz ułatwi nałożenie gładzi szpachlowej. Po jej przyklejeniu sufit wygładzamy właśnie za jej pomocą. Wykorzystując dużą pacę, nanosimy cienką warstwę gipsu na łączenia oraz widoczne wkręty. Ewentualne nierówności, które powstaną możemy zeszlifować po wyschnięciu gładzi. Tak przygotowany sufit możemy pomalować. Jak widzisz, montaż płyt gipsowych na suficie nie jest zadaniem trudnym oraz czasochłonnym. Z powodzeniem poradzi sobie z nim każdy, nawet niedoświadczone osoby. Jeśli więc zauważasz na suficie swojego mieszkania nierówności – postaraj się nadać mu idealną gładkość za pomocą tej prostej metody. Polecane artykuły:

Spoinować można na dwa sposoby: pierwszy, tradycyjny, to spoinowanie z użyciem taśmy i dowolnej gładzi gipsowej lub polimerowej. Drugi sposób, nowocześniejszy i wygodniejszy, to spoinowanie beztaśmowe z wykorzystaniem masy szpachlowej do spoinowania płyt g-k ACRYL-PUTZ® MS 30. W obu przypadka należy pamiętać o tym, by przed

Strona główna Porady Mieszkać Szpachlowanie ścian i sufitów w 5 krokach Szpachlowanie ścian i sufitu konieczne jest np. wtedy, gdy w ścianie wykonano korytka pod kable elektryczne i przewody instalacji wodnej. Nowo wybudowane ściany szkieletowe także trzeba zaszpachlować. Najczęściej masy szpachlowej używa się do drobnych napraw (pęknięcia naprężeniowe, nierówności, otwory po wkrętach) przed malowaniem lub tapetowaniem ścian. Szpachlowanie nie wymaga teoretycznego przygotowania. Aby samodzielnie szpachlować ściany i sufit, wystarczy jedynie cierpliwość i koncentracja przy pracy, odpowiednie narzędzia oraz znajomość prawidłowej techniki nakładania gładzi. W niniejszym poradniku pokażemy Ci, jak to zrobić. Krok po kroku 1 - wybór odpowiedniej masy do szpachlowania ścian i sufitów Bez względu na to, czy planujesz szpachlowanie ścian czy szpachlowanie sufitu, przed przystąpieniem do pracy musisz wybrać odpowiedni produkt. Masy szpachlowe dostępne są w postaci gotowych mas albo proszku, który należy rozrobić z w proszku dzieli się na gładzie gipsowe przeznaczone do wnętrz oraz gładzie cementowe do powierzchni zewnętrznych. Gipsowe masy szpachlowe nadają się do każdego rodzaju podłoża w pomieszczeniach. Dzięki neutralnemu odczynowi pH gips może być stosowany do każdego materiału i nie powoduje późniejszych przebarwień, np. na tapetach. Źle znosi natomiast wilgoć. Gładzie szpachlowe na bazie cementu przeznaczone są do obszarów wilgotnych oraz do napraw zewnętrznych powierzchni. Są odporne na działanie wilgoci i wody. Do wypełniania większych ubytków, pęknięć lub niwelowania nierówności zaleca się stosowanie gładzi w proszku, ponieważ nie pękają nawet przy schnięciu grubych warstw. Gotowe gładzie szpachlowe zawierają z reguły żywicę syntetyczną. Zapewniają bardzo dobrą przyczepność na pomalowanych powierzchniach i nadają się do stosowania na różnego rodzaju podłożu (drewno, metal, powierzchnie mineralne) zarówno do wnętrz, jak i na zewnątrz. Fabrycznie rozrobioną masę szpachlową najlepiej nakładać cienkimi warstwami, ponieważ twardnieje w wyniku parowania zawartej w niej wody. Tego rodzaju gładź nadaje się tylko do drobnych mas do szpachlowania jest bardzo szeroka i obejmuje produkty do każdego zastosowania: od klasycznych gładzi gipsowych do mas specjalnych. Jeśli chcesz zamknąć szczeliny dylatacyjne, np. pomiędzy konstrukcją szkieletową a ścianą, najlepiej użyj masy akrylowej, która sprawi, że spoiny będą odporne na minimalne ruchy elementów konstrukcyjnych. W przypadku szczelin dylatacyjnych w pomieszczeniach narażonych na działanie wilgoci, np. kuchni albo łazience, zaleca się stosowanie silikonu ze względu na jego hydrofobowe właściwości. Zapoznaj się także z naszym poradnikiem o uszczelnianiu powierzchni w kuchni i łazience oraz kuchennych blatów roboczych. Krok po kroku 2 - przed szpachlowaniem: przygotowanie ścian i sufitu Wynieś z pomieszczenia, które chcesz szpachlować, wszystkie meble i przedmioty. Na stałe przytwierdzone przedmioty przykryj folią. Folię przyklej taśmą malarską. Z powierzchni, którą chcesz szpachlować (sufit, ściany), musisz usunąć gwoździe, wkręty i kołki. Kołki można bez trudu wyjąć, lekko wkręcając w nie wkręty, które następnie łapie się kleszczami i wyciąga ze ściany razem z kołkiem. Odkurz odkurzaczem otwory, które chcesz wypełnić gładzią. Kurz i pajęczyny usuń ze ścian i sufitu za pomocą miotły. Małe pęknięcia warto trochę powiększyć, aby masa szpachlowa równomiernie się rozłożyła. Aby kurz lepiej się związał, ściany i sufit można zwilżyć pędzlem malarskim lub szmatką. Podłoża bardzo chłonne, porowate, piaszczyste lub kredowe należy przed szpachlowaniem zagruntować. Jeśli po szpachlowaniu zamierzasz ścianę wytapetować, bardzo ważne jest, aby całą powierzchnię dokładnie sprawdzić i obejrzeć. Krok po kroku 3 - rozrabianie masy do szpachlowania ścian i sufitu Tylko gładzie w proszku musisz przed użyciem rozrabiać z wodą. Gotowych gładzi możesz natomiast użyć od razu. Kubek do gipsu lub wiaderko na zaprawę napełnij w 2/3 wodą. Pamiętaj o tym, że najpierw trzeba wlać wodę dopiero potem wsypać gładź. Wsypując gładź do szpachlowania ścian i sufitu przestrzegaj proporcji podanych przez producenta. Mieszankę odstaw na chwilę, a potem jeszcze raz zamieszaj. Przy dużych ilościach użyj wiertarki z zamocowanym mieszadłem. Lepiej rozrobić gładź zbyt gęstą niż zbyt rzadką, ponieważ w razie potrzeby możesz ją rozcieńczyć. Jeśli zechcesz dosypać gładzi, utworzą się grudki. Przestrzegaj podanego czasu wiązania: rozrób tylko taką ilość masy szpachlowej, która będzie w danym momencie potrzebna. Gładzi, która uległa związaniu, nie można rozcieńczać wodą. Krok po kroku 4 - szpachlowanie otworów, pęknięć i dużych powierzchni Małe otwory i ubytki możesz szpachlować gotową gładzią przy użyciu szpachelki malarskiej. Gotowa masa szpachlowa dostępna jest także w małych, praktycznych opakowaniach, np. tubkach. Rozprowadź masę możliwie w całym otworze aż do jego całkowitego wypełnienia. Następnie wygładź powierzchnię szpachelką. Gładzenie zaszpachlowanej powierzchni jest szczególnie łatwe, gdy używasz do tego giętkich wypełnianiu ubytków unikaj tworzenia się pustych przestrzeni. Otwory wypełniaj od zewnątrz do wewnątrz. Do wypełnienia większych szczelin lub pęknięć użyj gładzi w proszku. Aby masa lepiej wiązała, należy zwilżyć tynk przylegający do miejsca, które chcesz szpachlować. Pęknięcie wypełnij gładzią, używając do tego szpachelki. Po wypełnieniu otworu wygładź powierzchnię. Po stwardnieniu masy możesz nakleić na otwór taśmę do pęknięć z włókna szklanego. Do wypełnienia cienkich rys w ścianach i suficie nadaje się masa szpachlowa na bazie akrylu. Aby naprawić duże powierzchnie ścian i sufitu, nałóż grubą warstwę gładzi za pomocą szpachli powierzchniowej. Możesz to robić na krzyż, w kierunku pionowym i poziomym. Następnie wygładź powierzchnię, wykonując szpachlą powierzchniową półkoliste ruchy od dołu do góry. Lekko naciśnij na szpachlę, aby uzyskać warstwę bez szpachlowaniu płyt kartonowo-gipsowych może się okazać, że konieczne będzie użycie gazy lub taśmy na pęknięcia. Przestrzegaj podanych przez producenta wskazówek. Krok po kroku 5 - szlifowanie gładzi szpachlowej Po wyschnięciu gładzi na ścianach i suficie zeszlifuj powierzchnię papierem ściernym o drobnym uziarnieniu lub gąbką do szlifowania. W ten sposób wyrównasz ostatnie nierówności pozostale po szpachlowaniu ścian i sufitów. Do każdego rodzaju zastosowania znajdziesz odpowiednią masę szpachlową. Jeśli posiadasz odpowiednie narzędzia i używasz prawidłowo dobranej gładzi, będziesz w stanie naprawić ubytki w każdym podłożu. W pobliskim markecie OBI chętnie doradzimy Ci przy wyborze masy szpachlowej odpowiedniej do Twoich potrzeb. Do góry Gładź gipsowa to materiał dobrze znany i ceniony. Jak położyć gładź gipsową. Gładź gipsowa służy przede wszystkim do wyrównywania chropowatych tynków. Ponieważ nakłada się ją bardzo cienką warstwą (nie grubszą niż 3 mm), nadaje się na powierzchnie, których nierówności nie są zbyt duże.

Wśród prac remontowo- budowlanych najczęściej wymienia się remonty mieszkań. Czasami podejmujemy się tego zadania samodzielnie, innym razem wynajmujemy profesjonalną ekipę. W pierwszym przypadku nie wystarczy mieć odpowiedniej wiedzy. Niezbędne są narzędzia i akcesoria. Na szczęście producenci chemii budowlanej oferują ich szeroki wybór. Co nam się przyda do remontu? Oprócz klasycznych gładzi gipsowych można stosować między innymi gładzie cementowe, polimerowe oraz wapienne. Czy wszystkie sprawdzą się do wygładzania sufitu? Jeszcze do niedawna najczęściej stosowane były gotowe gładzie gipsowe. Jednak ich późniejszą alternatywą stały się tynki cementowo-wapienne, które cechują się ziarnistą strukturą. Są jednak nietrwałe w porównaniu do innych materiałów. W czasie eksploatacji ulegają zarysowaniom, wgnieceniom i pęknięciom. Do ich usuwania niezbędne są gładzie. Charakterystyka gładzi gipsowej gotowej Gładź szpachlowa gipsowa produkowana jest z drobno zmielonego gipsu pochodzenia naturalnego lub syntetycznego. Naturalna cechuje się doskonałą wytrzymałością, a przy tym wyraźną bielą. Syntetyczna natomiast wykazuje większą odporność na działanie mechaniczne. Jeśli chodzi o gładzie gipsowe producent nie zaleca ich stosowania we wnętrzach z dużą wilgotnością powietrza. Mają dużą chłonność, co powoduje że szybciej ulegają uszkodzeniom. Przy tym gips może korodować. Nie zaleca się również pokrywania nim stali. Aby uzyskać dobry efekt wizualny, powinno się ją dokładnie zeszlifować. Niestety w trakcie prac powstaje dużo pyłu. Dostępne są jednak gładzie, których nie trzeba szlifować. Wymagają jednak większego doświadczenia. Powinny być nakładane warstwami i dokładnie wygładzone. Dostępne są również gipsowe gładzie białe, które produkowane są z gipsu alabastrowego. Właśnie z tego wzięła się ich nazwa i kolor. Dzięki swojemu białemu kolorowi zmniejszają zużycie białej farby. Gładzie gipsowe umieszczane są w workach o odpowiedniej pojemności. Aby uzyskać masę, należy wymieszać ją z wodą. Niektóre z nich można wygładzać na mokro, co poprawia wydajność pracy. Charakterystyka gładzi szpachlowej wapiennej Gładź wapienna ma w swoim składzie wapno. Ze względu na jego zawartość, warstwa gładzi nie może być grubsza niż 5 mm. Można ją nakładać ręcznie lub maszynowo. Jakie są jej cechy charakterystyczne? Przede wszystkim jest koloru białego i posiada właściwości paroprzepuszczalne. W ten sposób poprawia komfort przebywania w budynku, pozytywnie wpływając na mikroklimat. W prosty sposób można ją przygotować i nie wymaga szlifowania. Doskonale sprawdza się do wygładzania. Dobrze łączy się z gruntem, ale jest jednocześnie odporna na działanie pleśni i wilgoci. Przeznaczona jest także do wygładzania na mokro. Gdzie sprawdza się najlepiej? Przede wszystkim na tynkach wapiennych. Po drugie na tynkach cementowo-wapiennych, a także na betonie. Nie zaleca się jednak aplikacji na podłoże gipsowe. Charakterystyka gładzi szpachlowo-cementowej Elementem, który łączy gładź cementową oraz cementowo-wapienną jest cement. Obie dostępne są w formie sproszkowanej. Gładź należy dokładnie wymieszać z wodą. Oba rodzaje wykazują dobrą odporność na wilgoć i uszkodzenia mechaniczne. Nie wymagają szlifowania, co ogranicza efekt pylenia. Najbardziej powszechne są cementowe gładzie białe, które są jednocześnie najbardziej uniwersalne. Jak ją nakładać na sufit? Wszystko zależy od powierzchni sufitu, a także ewentualnych nierówności. Specjaliści podkreślają, że najbardziej doceniana jest ze względu na swoją paroprzepuszczalność. Dzięki temu zmniejsza wilgotność w pomieszczeniach, co pozwala na komfortowe przebywanie w nich. Nakładać można ją ręcznie lub za pomocą specjalnego urządzenia. Optymalna grubość pojedynczej warstwy wynosi około 1-3 mm. Zobacz ofertę: gładź francuska opinie Charakterystyka gładzi polimerowej? Gładź polimerowa również cieszy się dużą popularnością wśród klientów. Dostępna jest w formie suchej mieszanki, która wymaga połączenia z wodą. Proporcje opisane są dokładnie na opakowaniu. Alternatywnie dostępne są gotowe mieszanki, które nie wymagają mieszania z wodą, ponieważ można je aplikować bezpośrednio na sufit. Nie wymagają nawet użycia gruntu uniwersalnego. Wskazane odmiany wyróżniają się lepszą elastycznością niż gładzie gipsowe i cementowe. Dzięki temu mogą być stosowane także na podłożach o większym stopniu trudności. Cechują się także dobrą odpornością na działanie wody. Aby wyglądały estetycznie, konieczne jest jednak ich szlifowanie. Gładź można nakładać za pomocą maszyny lub ręcznie. Jedna warstwa nie powinna przekraczać 3 mm grubości. Podsumowując, chemia budowlana to oferta produktów, które sprawdzają się w pracach remontowo- budowlanych. Dostępne są między innymi: grunty malarskie, narzędzia czy gładzie. Wybierając gładź, należy uwzględnić wymagania konkretnego sufitu. Właściwości gładzi znajdują się zawsze na opakowaniu. W sklepach znajdują się zarówno gotowe mieszanki, jak i proszek do wymieszania z wodą. Szeroki wybór pozwala na dokonanie zakupu zgodnego z potrzebami konkretnego budynku.

^{Zalany sufit może mieć kilka przyczyn. Najczęstszą jest wyciek wody z instalacji, które są prowadzone w przegrodach budynku, m.in. w posadzce piętro wyżej. Może to być wyciek z: instalacji ogrzewania podłogowego. instalacji wodnej zimnej lub ciepłej wody, instalacji grzewczej, instalacji tryskaczowej. Czas do momentu wykrycia}

Aby zdecydować, jak kłaść gładź gipsową, należy wziąć pod uwagę zarówno sposób użytkowania pomieszczenia, rodzaj podłoża, jak i planowany standard wykończenia. Od tego będzie zależeć wybór materiału oraz rodzaj narzędzia. Nakładanie gładzi gipsowej można wykonać metalową pacą, za pomocą wałka malarskiego lub maszynowo przy użyciu agregatu. Po nałożeniu kilku metrów kwadratowych, zanim materiał wyschnie, należy zebrać go za pomocą szerokiej pacy, by uzyskać gładką i cienką warstwę. Finalną powierzchnię uzyskujemy przez szlifowanie po wyschnięciu i pełnym związaniu gładzi, lub w przypadku gładzi bezpyłowych, zacieranie na mokro. Jak kłaść gładź? Głównym składnikiem gładzi gipsowej, jak wskazuje sama nazwa, jest oczywiście gips, czyli siarczan wapnia. Jest to składnik wyprodukowany w oparciu o naturalny minerał, uważany za zdrowy i przyjazny człowiekowi. Drobno zmielony gips daje możliwość nakładania bardzo cienkimi warstwami, a co za tym idzie uzyskania wysokiej kłaść gładź gipsową na ścianę czy sufit? Możemy ją nakładać za pomocą szerokiej metalowej pacy, wałka albo agregatu malarskiego, wyposażonego w odpowiednio szeroką dyszę (około 0,05 do 0,07 cala). Jeśli posługujemy się pacą, konieczny będzie też zakup niewielkiej kielenki, która pozwoli nabierać gładź i równomiernie rozprowadzić ją wzdłuż krawędzi metalowe narzędzia muszą być wykonane z wysokiej jakości stali nierdzewnej, gdyż gips sprzyja korozji żelaza, więc po chwili przerwy narzędzia niskiej jakości zardzewieją i spowodują trudne do usunięcia plamy. Oprócz gładzi gipsowej stosowane są też gładzie z dodatkiem cementu oraz wapna gaszonego, które oferują nieco mniejszą gładkość, ale za to nadają się na bardziej chropowate podłoża. Dodatek wapna pozawala też na stosowanie takiej gładzi w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, gdzie zwykła gładź, będzie się złuszczać. Materiał o wysokiej zawartości dużych cząstek stałych najłatwiej nakładać ręcznie za pomocą rynku dostępne są też gładzie polimerowe, które z kolei cechują się wysoką elastycznością, są więc polecane do ścian, które pracują, np. łączenia, drewno, elementy z płyt itp. Można je nakładać za pomocą wałka malarskiego lub agregatu. Są wygodne i umożliwiają łatwe przerwanie pracy w dowolnym od tego, jaki rodzaj gładzi stosujemy, ściana powinna być uprzednio wstępnie wyrównana oraz zagruntowana środkiem penetrującym. Nie mogą znajdować się na niej większe szczeliny czy zagłębienia ani luźne drobiny tynku czy zaprawy ze spoin. Gładź nie jest odpowiednim materiałem do wypełnień i źle wiąże grubsze warstwy. Służy do tego masa szpachlowa. Jak kłaść gładź na ścianę? Pracę zaczynamy od wymieszania gładzi z wodą do konsystencji gęstej śmietany. Powinna być nieco gęstsza niż emulsja malarska i nieco rzadsza niż zaprawa. Należy wymieszać nie tylko sypką gładź dostarczaną w workach do rozrabiania z wodą, ale także gotowe mieszanki sprzedawane w wiaderkach, jak np. gładzie polimerowe. Jeśli gotowa gładź jest zbyt gęsta, również można dolać do niej nieco kładziemy etapami. W przypadku zwykłej gładzi gipsowej lub polimerowej nakładanej w warunkach domowych najbardziej praktyczny będzie wałek malarski z długim włosiem. W sprzedaży są dostępne specjalne wałki, ale zwykły wałek malarski też będzie gładź od dołu ku górze, na całej wysokości ściany, posuwając się pasami po około 1,5 m do 2 m szerokości. Po nałożeniu powierzchni kilku metrów, kiedy gładź jest ciągle wilgotna, należy zebrać (wygładzić) ją za pomocą pacy. W tym celu najlepsza będzie duża paca metalowa – np. 60 cm długości – z zaokrąglonymi rogami, dzięki którym unika się pozostawiania ostrych krawędzi. Po kilku próbach można wypracować sobie odpowiednie tempo jak kłaść gładź w narożnikach? Warto zaopatrzyć się w specjalny wałek do węższych miejsc. Ma on szerokość najwyższej kilku centymetrów, natomiast jest dość gruby, co umożliwia dotarcie nawet w trudno dostępne krawędzie przy ościeżnicach. Podczas zbierania gładzi zaczynamy, przykładając krawędź pacy do narożników, i stopniowo zmieniamy kąt jej prowadzenia, oddalając się od krawędzi. Jak kłaść gładź na suficie? Nakładanie gładzi za pomocą wałka jest polecane szczególnie ze względu na łatwość wykańczania tą metodą sufitów. Używanie do tego celu pacy to prawdziwa udręka wykonawców. Tymczasem nakładanie gładzi na sufit za pomocą wałka, można wykonać, korzystając z teleskopu nawet bez wspinania się na drabinę. Jedynie zbieranie gładzi będzie wymagać posłużenia się chodzi o kolejność pracy, to zawsze zaczynamy od miejsc trudno dostępnych. Rozpoczynamy pracę od najdalszej części pomieszczenia, najlepiej od okna i postępujemy w stronę wyjścia. Bardzo ważne jest, aby podczas pracy mieć cały czas dostęp do mocnego źródła światła sztucznego. Idealnym rozwiązaniem jest zestaw reflektorów budowlanych, najlepiej halogenowych, a nie LED. Odpowiednio mocne i równe oświetlenie pozwoli na bieżącą ocenę gładkości powierzchni. Szlifowanie gładzi W zależności od gładkości podłoża po wyschnięciu pierwszej warstwy możemy nałożyć kolejne. Ostatnim etapem jest szlifowanie gotowej powierzchni. W przypadku gładzi bezpyłowych obróbkę można rozpocząć już przed na mokro wykonujemy za pomocą specjalnej pacy z gąbką, co pozwala całkowicie wyeliminować pylenie. W przypadku zwykłej gładzi po wyschnięciu szlifujemy ją siateczką lub papierem ściernym o bardzo drobnym uziarnieniu (200 lub więcej). Jeśli zdecydujemy się na papier ścierny, koniecznie wybierzmy ten na płótnie, gdyż po nałożeniu na kostkę szlifierską jego narożniki nie będą sztywne i nie pozostawią większej powierzchni można zdecydować się na wypożyczenie lub zakup tzw. żyrafy, czyli mechanicznego urządzenia do szlifowania. Jego zaletą jest nie tylko szybsza praca i większy zasięg, ale też możliwość podłączenia odkurzacza przemysłowego, dzięki czemu również unikniemy pylenia. Po uzyskaniu gładkiej powierzchni ściana jest już gotowa do malowania czy innej obróbki. Polecamy:

47goS.